Einde van dit avontuur

24 juni 2026 - Rancourt, Frankrijk

Lieve allemaal,

Marijke gister uitgezwaaid. Het ging heel goed samen en we hebben gedaan wat we wilden. Misschien was dat wel het geheime recept. Alles gedeeld en lekker gegeten en wijn gedronken. We hebben elkaar beter leren kennen. De stranden waren een feest, niet te heet en de baai (van Biskaje) geeft veel verkoeling. Het laatste stukje van mijn reis nu. In de zinderende hitte terug naar Amsterdam. En dat is een uitdagende, want ik heb twee keer twee uur vertraging. Eerst vanuit Dax naar Parijs P. En daarna op Gare du Nord. Gelukkig veel mede-reizigers in hetzelfde schuitje. Er was een Hongaarse vrouw met een kat in een heel klein mandje. Ze ging hem afgeven aan haar zoon die in Amsterdam woont. Zij woont in Frankrijk en is juriste. Ze was blij dat hij nu in Amsterdam woonde en dat het goed ging met hem. Ze pinkte een traantje weg. De opvoeding was duidelijk heel pittig geweest, maakte ik uit haar woorden en blikken op. De kat kreeg af en toe een koele waterdouche uit een spuitbus. Ik heb het ervaren, was heerlijk koel. In de enorme stationshal was het een sauna, geen airconditioning en te weinig zitplaatsen voor de onophoudelijke stroom mensen. Een stel uit Vancouver wachtten ook. Ik weet: de beste plek om te wonen; qua werk, ligging, klimaat. In 2015 was ik daar met Jan beren vangen. Er was veel vertraging voor de internationale treinen, onduidelijk waarom. Goede kans dat de hitte de oorzaak was. Onze vertraging begon met 30 minuten, maar liep dus op naar twee uur. En om de tijd te doden ga je dan maar mensen kijken. Onvoorstelbaar wat er langs komt aan diversiteit. Een paar mannen én vrouwen waarvan de buik helemaal onder het t-shirt vandaan komt. Een bijzonder gezicht en hoe werkt dat eigenlijk? Het was wonderlijk dat het zo rustig bleef onder de omstandigheden. Denk dat het wel 40+ graden was. Veel rode konen, vermoeide gezichten, zweetdruppels, gezucht en gesteun, en hopende blikken gericht op de borden met vertrektijden en spoor. Er kwamen twee militairen langs met zwaar geschut. Hij knipoogde naar een mooie dame, even uit zijn rol. En opeens stond er spoor 10. Ik dacht al even dat het nog een nachtje Parijs zou worden in een super de luxe hotel, omdat er niks meer vrij was. Ook niet erg, maar ik zag op naar de volgende wandeling er heen. En ik wil inmiddels ook wel naar huis. Ontspannen op m’n oude en vertrouwde plek. Morgen komt Michel voor deel 1 van de badkamerverbouwing. Dit is een nieuwe ervaring, zo lang zo heet. Aanraders voor globetrotters zijn Pamplona (een feest op het gebied van architectuur, cultuur en eten) en Bilbao, de kust rond Bilbao en de binnenlanden van Baskenland. De Basken waren op die plekken ook een minder nors dan in bijvoorbeeld in San Sebastián. Of ik terug ga keren? Niet in m’n eentje in ieder geval. 

Foto’s

Jouw reactie