Monique

Lieve allemaal, 

Dag 3 in Pamplona. Ik verblijf in het Olaha hostel in het centrum. Echt een aanname plek waar veel gelijkgestemden samenkomen. Iedereen wil graag echt contact maken en dat doet ons duidelijk goed. De sfeer is gezellig, warm en er word om elkaar gedacht. Gister kwam ik Monique tegen. Een 65-jarige weduwe en fervent fietser. We konden meteen al merken dat we in veel op elkaar lijken. Twee gevoelige zielen, avontuurlijk en levenslustig open voor echt contact. We konden meteen op pad, de stad in. Het ging vanzelf. En meteen kwamen we elkaars eigenaardigheden tegen en dat was gewoon relaxed en oké. Samen liepen we naar de citadel met al die bomen en het culturele festival. Inmiddels ken ik al wat mensen daar. Waaronder Kevin een jonge Mexicaan die hier heeft gestudeerd en nu werkt in de culturele sector. Hij is meteen heel open over zijn levensloop en gedachten. Hij was in therapie gegaan, omdat hij merkte dat in zijn vorige relatie zijn vriendin een moederfiguur was. Daar liep de relatie op stuk. Het was vastbesloten dat patroon te doorbreken en zo geschiedde. Wat een wijze jongen en zo jong nog. Monique en ik bleven voor de voorstelling in het Spaans. We konden het niet helemaal volgen, maar we hadden veel pret. Monique ging vroeg slapen en ik bleef nog even voor een hele leuke fotopresentatie van bezoekers met planten. Echt prachtig was het om te zien. De mensen waren zo aardig en toegankelijk. Voedsel voor de ziel is het. Voor de nacht had ik een eenpersoonskamer geboekt. Een traktatie aan mezelf. Ik sliep negen uur aan één stuk. De volgende dag trokken M en ik nog even op. Koffie en lekkere bij weer zo’n leuke voedende plek. Het kan dus veel ontberingen moeten doorstaan, maar nog steeds liefdevol zijn naar je omgeving en medemens. Ik denk dat het twee kanten op kan. En ik hoop dat velen het pad van de verbinding zullen kiezen, ook al is dat soms confronterend en uitdagend. Mijn Nederlandse maatje ging richting Bilbao. Een dikke knuffel en met een warm hart vervolgt de reis. Ik ga morgen naar Miranda de Ebro.